انصاری در گفت‌وگو با پایتخت:
انتخابی شدن شهردار، اعمال نفوذهای غیرقانونی در مدیریت شهر را کاهش می‌دهد
بخش دوم
 
تاریخ انتشار : شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۱۳:۱۵
Share/Save/Bookmark
 
 
 
غلامرضا انصاری فوائد انتخابی شدن شهردار را شرح می‌دهد
لایحه مدیریت یکپارچه شهری که توسط دولت تهیه و تدوین شده است، بهانه‌ای شد که در زمینه انتخابی شدن شهردار و گسترش اختیارات شهرداری با غلامرضا انصاری، عضو اصلاح‌طلب شورای شهر تهران، گفت‌وگو کنیم.

بخش اول این گفت‌گو پیش از این در پایگاه خبری پایتخت انتشار یافته است و در ادامه مطلب، بخش دوم آن را ملاحظه می‌کنید:

مدیریت یکپارچه، هزینه‌ها را کاهش خواهد داد
انصاری در مورد مدیریت یکپارچه شهری به خبرنگار پایتخت گفت: ‌به دلیل چند گانگی مدیریت ها هزینه‌ی خدمات بالا می‌رود. امروز شهرداری می‌آید و کوچه ها را آسفالت می‌کند و هفته دیگر آب و فاضلاب می‌آید و به اصطلاح آسفالت را مى شكافت و تعمیرات انجام می‌دهد. چندماه بعد مخابرات می‌آید و چند روز دیگر فلان سازمان می‌آید و همیشه این تداخل کارها مشکل ایجاد کرده است. شما ببینید همین بحث آلودگی هوا و یا موضوع سیلی که سال گذشته اتفاق افتاد هیچ دستگاهی مسئولیت را قبول نمی‌کند. این نهاد یا دستگاه می‌آید و می‌گوید که من مسئول فلان موضوع نیستم و دستگاه دیگر هم همین کار را انجام می‌دهد. اما وقتی مديريت شهرى یکپارچه شد، آنوقت شهردار  در برابر کل مسائل درون شهری پاسخگو است. شورا مسئول کل مسائل درون شهری است. یعنی دولت آب و برق و گاز و تلفن را تا پشت دروازه های شهر تامین می کند و از پشت دروازه های شهر تا واحد مصرفی به عهده شهرداری ها و شوراهاست.
 
شورا و شهرداری توانمندتر خواهند شد
این فعال سیاسی در مورد نحوه تعامل شورای و شهردار انتخابی گفت: نکته بعدی بحث نحوه تعامل شورا با شهرداری است. شاید بعضی از مخالفین این لایحه بگویند که اگر شهردار توسط مردم انتخاب بشود، نقش شورا کاهش پیدا می‌کند بنده در اینجا می‌گویم که نه تنها نقش شورا کاهش پیدا نمی‌کند بلکه نقش بیشتری را در شهرها خواهد داشت. امروز شوراها در کلان شهری مانند تهران، شهردار را انتخاب می‌کنند. وقتی یک اتفاقی در مناطق یا نواحی می افتد خب طبیعی است که شهردار آن ناحیه منصوب شهردار است. هیچ مداخله ای در این عزل و نصب ها نداریم. در این سه سالی که از شورای شهر چهارم می گذرد  تقریبا به صورت کامل تمام معاونین و شهرداری های منطقه عوض شده، خب شاید خیلی از آنها توان اداره این کار را نداشته باشند اما شهرداری این عزل و نصب مدیران را انجام می‌دهد. شهرداری خودش در این تغییرات مختار مى داند،اما در این لایحه قضیه فرق دارد. شهرداری مانند رئیس جمهور کابینه خود را اعلام می کند و در شورا رای اعتماد می گیرد. این شکل خیلی پسندیده تر خواهد بود چراکه در این صورت خیلی ریز تر و دقیق تر می شود با این موضوع مواجه شد. اگر در مناطق یک مشکلی پیش بیاید آنوقت می شود شهردار منطقه را استیضاح کرد و در نهایت عزل نمود. مشکلی هم در کلان شهری مانند تهران به وجود نخواهد آمد. امروز اگر شورا با یکی از مناطق دچار مشکل شود، شورا مجبور به اتخاذ سئوال و یا استیضاح شهردار است . طبیعی است در این صورت نه شورا اختیاری دارد که کار را انجام دهد و نه نظارت مردمی عملی می‌شود، بنابراین با تصویب این لایحه، شورا و شهرداری توانمندتر خواهند شد.
 
 
اعمال نفوذهای غیرمنطقی در مدیریت شهر کاهش پیدا می کند
انصاری در پایان گفت: نکته دیگری هم که وجود دارد، محدودیت شهردار است. شما ببینید وقتی تعداداعضاء شورامحدود و حداقلى هست، شهردار همیشه باید نگران باشد که به اصطلاح شورا او را استیضاح و یا عزل نکند. به همین علت یک سری تعاملات غیرمنطقی شکل می گیرد. وقتی شورا متناسب باجمعيت شهرباشد، ودر ابرشهرى مثل تهران، پارلمان شهرامكان تشكيل حداقل ده كميسيون تخصصى راداراباشد، ۱۰۰ نفر یا بیشترعضو، مشکلات تعاملى بين شورا و شهردار منطقى ترمی‌شود. چون در صورتی که شورا به عنوان پارلمان محلی باشد، مثل مجلس باید متناسب با جمعیت شهر اعضای شورا مشخص شود. درطرح عجولانه و غيركارشناسى مصوب آخرين روزهاى مجلس گذشته تعداد اعضاء دركلان شهر تهران به٢١نفر تقليل يافت ، با ۲۲ منطقه تهران كه هر منطقه آن به اندازه چند شهر است؟ خب اگر اعضای شورا هر کدام یک منطقه را هم نظارت بکنند باز هم یک نماینده کم می‌آوریم و این کار شدنی نیست. از آن طرف هم امکان نظارت جدی و تشکیل کمیته های تخصصی باهویت و توانمند با یک شورای حداقلی امکان پذیر نیست. وقتی شورا به حالت پارلمانی باشد و از آن طرف هم شهردار به انتخاب مردم باشد، اعمال نفوذهای غیرمنطقی در مدیریت شهر کاهش پیدا می کند. هم برای شهردار مصونیت ایجاد می‌شود هم برای شورا اعمال نظارت اصولى و شفافیت به وجود می‌آید. آن موقع حد و مرز کار شورا مشخص است و حد و مرز کار شهردار هم به همین نسبت مشخص خواهد بود. اگر قرار بر اعمال نظارت باشد در چارچوب حقوقی تر و منطقی تری شکل می‌گیرد. باید در کنار این لایحه، لایحه درآمدهای پایدار شهر هم همزمان تنظیم شده و در اختیار مجلس قرار بگیرد و باید تلاش بشود که این لایحه به صورت کامل و بدون هیچ کم و کاستی به مجلس برود. وقتی قرار است یک دولت محلی شکل بگیرد باید منابع هم در اختیار این مدیریت یک پارچه و شورای شهر قرار بگیرد، اینها نکته هایی است که باید به آن توجه بشود. بنده فکر می کنم که این کاری است که بسیار ارزشمند است و می تواند برای کشور بسیار مناسب باشد. امروز در مجلس ملی ما که باید کارهای کلان را دنبال بکند. بخش قابل توجهی از وقت نمایندگان (به جز نماینده های تهران)، حدود ۸۰ الی ۹۰ درصد وقت نماینده‌ها صرف پروژه های محلی حوزه انتخابیه می‌شود اما وقتی  مديريت يكپارچه شهرى وپارلمان محلى شكل گرفت و کارهای محلی ها به آن محول شد خب نماینده مجلس به کارهای کلان خواهد پرداخت که دارای مسائل امنیت ملی و مسائل کلان آموزشی و بهداشتی  زیربنایی است و توزیع منابع منطقی‌تر خواهد شد ،اموركلان شهرها از محل عوارض پايدارتأمين و منابع ملی هم صرف مناطق محروم وتوسعه كل كشورخواهد شد. به این صورت درتمامی منابع می‌توان هم از لحاظ هزینه ای و هم از لحاظ انرژی و پتانسیل توازن و بهرورى كامل ایجاد کرد.
کلمات کليدی: انتخابی شدن شهردار، لایحه مدیریت یکپارچه شهری ، شهرداری تهران
>ساير عناوين سرويس سیاست را در اين صفحه مشاهده کنيد<
کد مطلب: 89328