وقتی اصولگرایان دست به دامان عارف می شوند!
 
تاریخ انتشار : شنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۴ ساعت ۰۹:۰۷
Share/Save/Bookmark
 
این روزها منزوی‌تر از همیشه، در عزلت سیاسی‌شان خفته‌اند و گذشته‌های قدرت نشینی را، شاید در خواب‌های شیرین و رویایی هم نبینند .
 
به گزارش پایتخت، اینها همان‌هایی هستند که روزی روزگاری در دولت‌های نهم و دهم تا می‌توانستند می‌تاختند و از کرسی‌های مجلس هفتم تا نهم برای رییس جمهور محبوبشان از جان و دل مایه می‌گذاشتند و در رسانه‌های متبوع خود دم از مرگ اصلاحات می‌زدند و شادمانه به خیال خویش، سوگ‌نشینی اصلاح‌طلبان خاموش شده در جو زمانه تلخ را جشن می‌گرفتند و می‌پنداشتند که حبس حرف‌های جریان رقیب به معنای سکوت همیشگی آنها (اصلاح‌طلبان ) است ... برای همین گام‌های سیاسی خود را خرامان و پر غرور بر جاده تک صدایی اصولگرایی بر داشتند و تا توانستند گفتند و زدند، دوختند و بریدند و چون حکم شد هر آنچه بود به او حمله‌ور شدند!

اما با گذشت زمان آن قدر آش‌شان شور شد که از چشم مردم که هیچ، از چشم خودی‌ها هم افتادند و روز به روز، انشقاق را بین این جریان بیشتر و بیشتر کردند تا جاییکه آن قدر وجودشان برای اصولگرایی، ضد تبلیغ تلقی می‌شد که حتی یاران قدیمی آنها نیز از در بی‌وفایی برآمدند و در تلاش برای فاصله‌گرفتن از این طیف، دست به هر کاری زدند. 

اصولگرایان تندرو که داعیه حمایت از انقلاب و امام و راه الهی اشان گوش فلک را کر می‌کرد و دم زدنشان از عدالت محوری و مهرپروری، دل ساده پنداران را خوش ساخته بود و راهکار‌های مدیریت‌های جهانی اشان یک ملت را به انگشت گزیدن وا می‌داشت! ماه به ماه و روز به روز با از دست دادن جریانات هوادار و بعدها جناح‌های حامی‌شان، به اجل سیاسی، نزدیک و نزدیک‌تر شدند. رادیکالیسم که یک زمانی با آرمان‌های رویا پردازانه و بعضا ناراستشان خدارا هم بنده نبود دیگر نمی‌توانست حامیان اصولگرایی را نیز برای خود نگاه دارد . 

ابای اصولگرایی 

حالا اصولگرایان، جریان رادیکال را تا این حد، برای خودشان خطرناک می‌بینند که با نزدیک شدن به ایام انتخابات هر بار با هزار بهانه می‌خواهند به طریقی بگویند اینها (اصولگرایان تندرو) از ما نیستند، هرچند که در حقیقت چنین نیست و همه نیک می‌دانند که نطفه تندروی در بستر اصولگرایی رشد و نمو پیدا کرده است، تندروهای اصولگرا اکنون همچون فرزندی ناخلف برای پدرشان (جریان اصولگرایی) به شمار می‌آیند تا جاییکه پدر از بردن نام فرزند خویش اینچنین ابا دارد! 

این روزها درعمل، فاصله در میان اصولگرایان هر بار بیشتر و بیشتر می‌شود در حالی که در گفتار، از ائتلاف و نیاز به انجام آن سخن می‌گویند! و این خود دلیلی دیگر است براختلاف‌های موجود در بین اصولگرایان که روز به روز افزایش می‌یابد و آتش به جان اردوی رقیب اصلاحات می‌اندازد! 

یاران قدیمی تندروها تا جایی بر دوستان سنتی خود پشت کرده اند که حتی برای برگزاری فعالیت‌ها و مجامع سیاسی ترجیح می‌دهند تا از چهره‌های اصلاح‌طلب درهمایش‌هایشان دعوت کنند تا همرزمان گذشته خود در جبهه سیاست! 

کار به جایی رسیده است که جمعیت هیئت موتلفه اسلامی در مجمع اخیرش به جای آنکه برای اعضای جبهه پایداری نوشابه باز کند! سرش را کج کرده و از یکی از چهره‌های شاخص اصلاح‌طلبان یعنی دکترمحمدرضا عارف دعوت به عمل آورده و البته عارف نیز در تعاملی دوسویه در این مجمع حضور پیدا کرده است . حضور عارف در جمع یک حزب اصولگرای به تمام معنا، آن قدر می‌تواند به تندروهای جریان راست، دهن کجی بزرگی باشد ، که این جریان رادیکال، از خیر ائتلاف با همتایان اصولگرایش بگذرد و در انزوا و گوشه‌نشینی بیش از پیشش روزگار بگذراند . 

کسی باورش نمی‌شد 

شاید کمتر کسی باورش می‌شد که شخصیت دکتر عارف برای اصولگرایان حتی با عنوان فردی در جریان رقیب، چهره کاریزماتیک تری داشته باشد تا اشخاص مشهور و البته آبرو کم کن! تندروها.

حال که رئیس بنیاد امید ایرانیان؛ محمدرضا عارف، دل را به دریا زد و دعوت رقیب اصولگرا را در یازدهمین مجمع عمومی حزب موتلفه اسلامی که در روز پنجشنبه هفته گذشته برگزار شد، پذیرفت، گمانه‌زنی‌های موافقان و مخالفان دو طرف در این باره بالا گرفته است. ممکن است عده‌ای از اصلاح‌طلبان از اقدام عارف و حضورش تعجب کرده باشند و در مقابل، اصولگرایان نیز اقدام حزب موتلفه را نکوهش و آن را خلاف آرمان‌هایشان توصیف کنند . 

در این بین بسیاری هم برایشان پرسش‌های متفاوتی ایجاد شده است، مثلا اینکه این استقبال و این حضور به چه معنا می‌تواند باشد؟ عارف کجا و حزب موتلفه کجا؟ 

چرا اصولگرایان تا این حد ناامید شده‌اند که حضور رییس بنیاد امید ایرانیان را به حضور تندروهای اصولگرا در جمع خود اولویت داده‌اند؟ چرا حزب موتلفه اسلامی که از سنتی‌های جناح راست به شمار می‌آید تکلیفش را با برخی جریانات چون جبهه پایداری نمی‌داند؟ در حالیکه گویی تکلیفش با یکی از مهره‌های کلیدی اصلاح‌طلبان مشخص‌تر است؟ آیا این اتفاق می‌تواند ارتباطی با انتخابات آینده مجلس داشته باشد و بازهم قرار است ائتلافی باشد و لیست مشترکی؟

هرچند، وقتی از عارف دلیل حضورش را در مجمع حزب موئتلفه اسلامی پرسیده اند او خودش گفته بنا به دعوت "میرسلیم"، درمجمع عمومی موتلفه حضور پیدا کرده و چون به تحزب‌گرایی اعتقاد دارد، اگر احزاب او را دعوت کنند،دعوت آنها را می‌پذیرد. ولی آیا در ماجرای این دعوت هم تنها موضوع تحزب گرایی عارف مطرح است و یا ممکن است معانی دیگری هم وجود داشته باشد؟ تا چه حد حرکت اخیر عارف برای اصلاح‌طلبان می‌تواند مثبت تلقی شود و البته دلیلی بر انزوای روزافزون احزاب راست تندرو!؟ آیا همه اینها نشان از گرایش پیدا کردن اصولگرایان میانه به سمت اصلاح‌طلبان و علاقه به وجود تعامل با آنهاست؟ 

اقدام عارف مثبت بود 

محمد کیانوش راد نماینده سابق مجلس و فعال سیاسی اصلاح‌طلب در این باره به آفتاب یزد گفت:" معمولاً در کنگره‌ها و مجامعی که برگزار می‌شود از شخصیت‌های سیاسی که در سایر احزاب و تشکل‌ها نیز هستند دعوت به عمل می‌آید و نفس حضور در این جلسات نه تنها مانعی ندارد بلکه می‌تواند به نزدیک کردن فضای گفتگو و تاکید بر انجام کارهای حزبی ولو با گرایشات کاملاً مخالف، (اما در بستر قانونی) کمک کند."

وی اضافه کرد :"بنابراین همانگونه که در برخی از نشست‌ها و کنگره‌های اصلاح‌طلبان از شخصیت‌های حزبی و اصولگرایان نیز دعوت شده است، دعوت متقابل از شخصیت‌های اصلاح‌طلب را باید امری مثبت ارزیابی کرد و در انتظار این بود که اینگونه ارتباطات افزایش هم بیابد."

کیانوش راد درباره اینکه این موضوع تا چه حد نشان از این دارد که اصولگرایان تندرو منزوی‌ شده‌اند و جبهه موتلفه به عارف بیشتر روی خوش نشان داده تا آنان؟ گفت: "کاملاً روشن است که جناح اصولگرای معتدل اگرچه خود را با اصولگرایان تندرو در یک قایق می‌بیند، اما ناگزیر است برای ماندگاری بیشتر و کسب آرای مردم تا حدی فاصله خودش را با اصولگرایان تندرو متمایز کند."

تمایزسازی در اصولگرایان 

وی اضافه کرد: "این تمایزسازی در میان اصولگرایان باید صورت می‌گرفت تا آنها بتوانند با گفتمان معقول‌ و واقع‌بینانه‌تری درمسائل مربوط به انتخابات حضور پیدا کنند."

کیانوش راد درباره احتمال لیست مشترک اصولگرایان و اصلاح‌طلبان گفت: "نگاه دکتر عارف همواره نگاه دلسوزانه است اما این نگاه ایشان به معنی در هم ریختن هویتی میان اصولگرایان و اصلاح‌طلبان نیست و صلاح آن است که این دو، لیست جداگانه خودشان را بدهند، البته اینکه علاوه بر دو جریان اصولگرا و اصلاح‌طلب، لیستی متفاوت از این دوجریان یا تلفیقی از هر دو جریان به دست بیاید هم می‌توان محتمل دانست اما دادن لیست مشترک اصولگرایان و اصلاح‌طلبان شدنی نیست ."

وی اضافه کرد: "دکتر عارف با توجه به اقبالی که در میان طیف اصلاح‌طلبان دارد، همچنین به دلیل آنکه وی اصولا معتقد به کار جمعی است، اقداماتی خارج از چارچوب شورای عالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان انجام نمی‌دهد و با توجه به روحیه ایشان ،تصمیم این شورا، مورد عمل وی، اصلاح‌طلبان و اعتدالیون خواهد بود."

اصلاح طلبان اهل تعاملند 

اما فاطمه راکعی فعال اصلاح‌طلب و نماینده مجلس ششم در باره دلیل حضور محمدرضا عارف در مجمع حزب موتلفه به آفتاب یزد گفت:" خط مشی اصلاح‌طلبان همواره تعامل و گفتگو بوده است، به دلیل تجارب تلخی که از گذشته داریم و همین طور به دلیل اتفاقاتی که در دولت سابق رخ داد و باعث انسداد سیاسی در کشور شد که هزینه آن را همه ملت و همه گروه‌های سیاسی دادند، بنا داریم درانتخابات پیشرو با حداکثر توان، هم در بین خود اصلاح‌طلبان و هم با اصولگرایان معتدل تعامل داشته باشیم و هر آنچه را که به نفع کشور و ملت است را به تحقق برسانیم ."

وی اضافه کرد: " مرام اصلاح‌طلبی هم این بود که آقای عارف در این مجمع حضور می‌یافت و اتفاقا این موضوع، اتفاق خوبی است و نه فقط عارف بلکه همه اصلاح‌طلبان حاضر به گفتگو با جناح مخالف هستند به شرط اینکه دو طرف به آنچه که در این گفتگوها حاصل می‌شود پایبند باشند و مصالحه در میان باشد."

وی در این باره که تا چه میزان این موضوع نشان از انزوای اصولگرایان تندرو دارد گفت: "شروع انزوای اصولگرایان تندرو چند سالی هست که کلید خورده، در دولت‌های نهم و دهم، با خودرایی‌هایی که در سیاست کشور پیش آمد، بسیاری از اصولگرایان فضا را برای پذیرش رفتار برخی گروه‌های تندرو بر خود تنگ می‌دیدند ."

وی اضافه کرد: "در چنین موقعیت حساسی به ویژه بعد از توافق هسته‌ای اصولگرایان بیشتر به تفاهم با اصلاح‌طلبان نزدیک شده‌اند، چون آنها خودشان هم می‌دانند که اگر اصلاح‌طلبان مشکلی با دولت سابق داشته اند صرفا یک برخورد سیاسی و برای شکست رقیب نبوده ، بلکه یک اعتراض به حق بوده است، اصولگرایان حالا نتیجه عدم اعتماد به اصلاح‌طلبان را در دولت دهم به عینه شاهد هستند."

فاطمه راکعی ادامه داد: "طبیعی است برخی اصولگرایان حتی به فکر ائتلاف با اصلاح‌طلبان برای انتخابات باشند."

وی اضافه کرد: "دیدارهایی از این نوع، مثل آنچه که عارف انجام داده است، در چنین برهه‌ای از زمان، مطمئناً مسائل و مباحثی از قبیل انتخابات را هم در خود می‌گنجاند."

بهتر آن است!

دعوت موتلفه از عارف، هر پیامی که داشته باشد، از توجه به تحزب گرایی گرفته تا عرف سیاسی، یک پیغام مهم به جبهه راست تندرو هم مخابره کرده است و آن اینکه علی‌رغم همه سنگ نظام و آرمان به سینه زدن‌های تندروها، در عمل، گویی این اصلاح‌طلبان هستند که می‌توانند نوید بخش روزهای بهتر برای آینده کشور باشند و نه جریان رادیکال خشک متحجر که با بی تدبیری‌هایش ایران را در مشکلات عدیده قرار داده بود. البته پیام مهم‌تری که طیف تندرو از این موضوع می‌تواند دریافت کند این است که دیگر، دوران سردمداری آنها به سر آمده است و زمان آن رسیده که یا در مرامنامه خود تغییر ایجاد کرده و برخلاف موج مخالفان بسیاری که دارند شنا نکنند و یا اینکه به عزلت نشینی این روزهای خود، تا پایان حیات سیاسی‌شان عادت داشته باشند و خود را با آن وفق دهند. چرا که سکوت آنها بهتر از فریادهای مخربشان است که تنها منافع کشور را هدف قرار می‌دهد.
مرجع : آفتاب
کلمات کليدی: محمدرضا عارف، اصلاح طلبان، فاطمه راکعی، انتخابات مجلس، اصولگرایان
>ساير عناوين سرويس سیاست را در اين صفحه مشاهده کنيد<
کد مطلب: 40918